me, myself and I

Radyo dinleyicisi olmak insana dusunebileceginden fazlasini katar. Radyoda, sizin olusturdugunuz calma listelerinin aksine her zaman begeneceginiz sarkilar cikmaz. Ya da radyodan sesi gelen sarkinin sozlerini ve ne anlattigini tek dinlemeyle anlamaz/ona dikkat etmezsiniz genellikle. Oradan cikacak seye de mecbursunuzdur zaten. Bu da zamanla asla dinlemem dediginiz turdeki sarkilarla icli-disli hale getirir sizi. Cunku sizinle cok alakasiz gorunen sarkilarin bile belli bir zaman araliginda ve dogru sartlar oldugunda hosunuza gittigini fark edersiniz. Ve emin olun, bu dusundugunuzden de onemli bir idrak. Cunku bu, ornegin sosyal iliskilerinizde her turlu insanla aslinda dogru sartlar altinda anlasabileceginiz gibi pek cok farkli durumun evrensel paradigmasi olarak kafaniza yerlesir. Ve bir de sivriliklerinizi torpuler bir nebze. Zihininizde istediginiz kadar radikal olun artik bir makul insansinizdir. Makul radikal icabinda. Duzenli radyo dinleyiciliginin 10. yilinda olan biri olarak ...

Henüz bu konuya dair bir araştırma yapmış değilim. Genelde kullandığım yöntem olan "sezgileri izleme"yi uyguluyorum. Bu sezgileri izleme süreci dediğim baya baya hem takip etmek hem seyretmek anlamını kapsıyor. Mesela bu birkaç dakika öncesine kadarki kısımda sezgileri sırasıyla önce takip ediyor, sonra oturup seyrediyordum ki; yeni bir idraka vardım. Ki, bu da yine özel, tekil ve gelip geçici 'ye giydirilmiş başka bir elbise yalnızca. Ona ritüel kavramı çerçevesinden bir bakış. Çünkü tam olarak ritüelin ifade ettiği o bana. Yani esasen tam olarak "Don't make a living that you forget to make a life."ın ne anlama geldiğiyle alakalı bir konudan bahsediyorum. O benim kafayı takmış olduğum özel, tekil ve gelip geçici nin eş anlamlarından biri yalnızca ritüel ritüel dediğim. Olaylar, sık sık yaptığım  ana veya erken uyanılan sabahlara övgü okumalarının olduğu günlerin birinde başlıyor. Ki, bahsi geçen yazı, bu ana ve yaşama övgü ye kış mevsiminin ritüelleri ve ...