me, myself and I

Haber vereyim dedim.

Güzel olan her şeye zaafım var. Güzelle kafayı bozmuş olabilirim hatta. Bir sürü birbirinden alakasız ilgi alanına sahip olmam bununla açıklanabilir bence. Genellikle bir şeylerin "güzel", "estetik" kısımları direkt ilgimi çekiyor çünkü. Zaten bir şeyin genelde tamamına değil ama bir kısmına takıyorum. Demiş ya " tekil ve gelip geçici, tesadüfi ve özel olan üzerinde durmak" diye, ondan bahsediyorum işte.

Şimdi ölsem içimdeki her şey benimle birlikte gidecek ve benden geriye esasen hiçbir şey kalmamış olacak diye düşünüyorum ve dehşete düşüyorum. O an için herkese her şeyle ilgili en sahici hislerimi anlatmak için yanıp tutuşuyorum. Ve sonra bakıyoruz, yine geçmiş, yine her şey her zamanki haline dönmüş ve hiçbir şeyin değeri kalmamış. Kendime değer versem, bunu hayata geçireceğim ama öyle bir raddedeyim ki, kendime değer vermeye enerjim yok. Geri kalan bütün önemsiz şeyler yüzünden. Bu yaz belki kendimi biraz olsun iyileştrebilirim. Diğer bir deyişle, bazı yaralarımı onarmayı başka yaralar açarak başarabilirim. Kim bilir. Bu olmazsa eğer, sadece aynı yaralar açılmaya ve derinleşmeye devam edecek. Ve sonra neler olduğunu göreceğiz.