tatildeyim tatilde
Tatildeyiz ya hani çoğumuz, büyük beklentilerle karşıladığımız koskoca 4 aylık tatilde. Tam da ortasında.
Hiç değilse benimki bu defa o kadar da boş değil. Ha önceki yıllarda sadece yapmaktan zevk aldığım şeyler farklıydı ve Antakya'ya falan gelince kendimi onlara veriyordum. Yani şu an boş gelse de önceki yıllar hiç de fena değildi.
Her neyse, bu yaz geldi, başladı filan ya. Tatil planımdan bahsetmiş olayım. Ne yaptım, ne yapıyorum, ne yapacağım gibisinden. Okul bittikten sonra dahi, katılımcısı olduğum proje (Bkz. TED Access İngilizce Eğitim Projesi) sebebiyle TED'e gidip geldim filan. Tam da gün ortalarında. (Öyle deme ama, günümü mis gibi klimalı mekanda geçirdiğim için avunuyorum ben.) Yani uzunca bir süre tam bir tatil boşluğuna, aylaklığına düşemedim. Ha sonrasında düştüm de nooldu? Yok yok güzel şeyler oldu aslında. Kendime yeni ilgi alanları yarattım. Sinema filan. Hatta beni şevklendirsin sadece heves olarak kalmasın diye odamda abime ait olan 70'ler ve 90'ların en iyi filmlerinin yazılı olduğu posterler var, çaktırma aralarından en fazla 15-20 tanesini biliyorum henüz. Olsun ya iyidir iyidir. Birkaç blog, e-dergi filan da ayarladım konuyla ilgili. Birkaç güne kadar linklerini paylaşırım burada da. Her neyse, bir süre sonra dünyada beni en iyi anlayan muhterem insan, ruh ikizim, kuzenim, Ozanım geldi. Bir haftamızı birlikte Antalya'da sürterek geçirdik ve pek de güzel oldu. Kendisi taze lise mezunu olduğundan iyi bir tatil oldurmaya çalıştımdı, umarım olmuştur da. Bu güzel bir haftanın ardından da berabercene Antakya'ya geldik. İşte bir haftadır falan burdayım. Takılıyorum o akrabagil benim, şu akrabagil senin dolaşıyorum. Yok tam öyle değil aslında. Sadece aile büyükleri ve iki üç evde kaldım. Bunların dışında paso köydeydim. Akşamları filan geziyorduk oralarda buralarda, iyi oluyordu.
Tüm bunlar iyi ve hoş pek tabii. Ama tatilimi asıl taçlandıracak olan şey ise, 2 haftalık bir yaz kampı! Bugün sanırım 10'u, tam emin değilim tatilde zaman mefhumumu olduğu gibi kaybederim, yani eğer öyleyse bir hafta sonra şu saatlerde Uludağ'ın zirvesinde kamp arkadaşlarımla birlikte otel odama yerleşiyor olacağım. İşi daha da güzelleştiren, bunu kendi bileğimin hakkıyla kazanmış ve aslında üç bin küsür liraya kadar çıkabilecek olan meblayı sıfıra indirmiş olmam! Bu yüzden tatlı, hoş, bir yandan kekremsi bir heyecan var üstümde. Hani özler miyim evi diye. Ama pek sanmıyorum ya, beklentilerim büyük bu yüzden evimi de özlemem herhalde.
Kamp sonrasında da Antalya'ya dönmek yerine Bursa'da kalacağım ve birkaç günü babam ve abimle geçireceğim. Kafalarını şişireceğimden eminim şu birkaç gün içinde kampla ilgili.
İşte bende işler bu seyirde devam ediyor. Budur yani, bu kadar. Sağlıcakla kalınız...
Hiç değilse benimki bu defa o kadar da boş değil. Ha önceki yıllarda sadece yapmaktan zevk aldığım şeyler farklıydı ve Antakya'ya falan gelince kendimi onlara veriyordum. Yani şu an boş gelse de önceki yıllar hiç de fena değildi.
Her neyse, bu yaz geldi, başladı filan ya. Tatil planımdan bahsetmiş olayım. Ne yaptım, ne yapıyorum, ne yapacağım gibisinden. Okul bittikten sonra dahi, katılımcısı olduğum proje (Bkz. TED Access İngilizce Eğitim Projesi) sebebiyle TED'e gidip geldim filan. Tam da gün ortalarında. (Öyle deme ama, günümü mis gibi klimalı mekanda geçirdiğim için avunuyorum ben.) Yani uzunca bir süre tam bir tatil boşluğuna, aylaklığına düşemedim. Ha sonrasında düştüm de nooldu? Yok yok güzel şeyler oldu aslında. Kendime yeni ilgi alanları yarattım. Sinema filan. Hatta beni şevklendirsin sadece heves olarak kalmasın diye odamda abime ait olan 70'ler ve 90'ların en iyi filmlerinin yazılı olduğu posterler var, çaktırma aralarından en fazla 15-20 tanesini biliyorum henüz. Olsun ya iyidir iyidir. Birkaç blog, e-dergi filan da ayarladım konuyla ilgili. Birkaç güne kadar linklerini paylaşırım burada da. Her neyse, bir süre sonra dünyada beni en iyi anlayan muhterem insan, ruh ikizim, kuzenim, Ozanım geldi. Bir haftamızı birlikte Antalya'da sürterek geçirdik ve pek de güzel oldu. Kendisi taze lise mezunu olduğundan iyi bir tatil oldurmaya çalıştımdı, umarım olmuştur da. Bu güzel bir haftanın ardından da berabercene Antakya'ya geldik. İşte bir haftadır falan burdayım. Takılıyorum o akrabagil benim, şu akrabagil senin dolaşıyorum. Yok tam öyle değil aslında. Sadece aile büyükleri ve iki üç evde kaldım. Bunların dışında paso köydeydim. Akşamları filan geziyorduk oralarda buralarda, iyi oluyordu.
Tüm bunlar iyi ve hoş pek tabii. Ama tatilimi asıl taçlandıracak olan şey ise, 2 haftalık bir yaz kampı! Bugün sanırım 10'u, tam emin değilim tatilde zaman mefhumumu olduğu gibi kaybederim, yani eğer öyleyse bir hafta sonra şu saatlerde Uludağ'ın zirvesinde kamp arkadaşlarımla birlikte otel odama yerleşiyor olacağım. İşi daha da güzelleştiren, bunu kendi bileğimin hakkıyla kazanmış ve aslında üç bin küsür liraya kadar çıkabilecek olan meblayı sıfıra indirmiş olmam! Bu yüzden tatlı, hoş, bir yandan kekremsi bir heyecan var üstümde. Hani özler miyim evi diye. Ama pek sanmıyorum ya, beklentilerim büyük bu yüzden evimi de özlemem herhalde.
Kamp sonrasında da Antalya'ya dönmek yerine Bursa'da kalacağım ve birkaç günü babam ve abimle geçireceğim. Kafalarını şişireceğimden eminim şu birkaç gün içinde kampla ilgili.
İşte bende işler bu seyirde devam ediyor. Budur yani, bu kadar. Sağlıcakla kalınız...
Her gün aynı yokuşu inip çıkmaktan yorgun bir halde oturup 6 sene önceki seni okumak enerji verdi. Kitabın sayfalarını daha hızlı çevirmeye başlayacağım bugün. Geçen ay bahsettiğin kuzunu merak ediyordum, Ozanmış. Kamp nasıldı, özlemem herhalde dediğin evini özledin mi, insanın önceden herhalde dediği şeyi sonradan değerlendirmesi güzel bir duygu değil mi sence de ?
YanıtlaSilBunlari okumayali oyle cok olmus ki senle birlikte ben de bakiyorum bana. Hic ozlemedim evi, oyle guzel bi kampti ki, birkac gun diye ongordugum kafa sisirme olayi daha ziyade birkac yil surdu diyebilirim. :)
Sil