kendinden başkası olma lüksüne sahip olmayan kişiye sanatçı denirmiş

sanat biricik iken, biricik olan da sanatsa; sanatçının kendi benliği, onun asıl başyapıtıymış.

sanat güzeli zuhur etmek değil, güzelce zuhur etmek iken sanatçının her bir şeyi gösteriş biçimi sanatsa; o gösterme işini sağlayan bağlamın kendisi sanat eseriymiş, ki o sanatçının kendisiymiş.

sanat, bir köprü olma biçimiymiş, senin seçimin değilmiş, aslında seçeneksizliğin seçimiymiş. o ki, kendinden başka şey olamamanın çaresizliğiymiş. dünyanın en hüzünlü, en kaçınılmaz ama en güzel kaderiymiş. 

kendini sanatlayan insan varmış. geliyormuş. her yanımızı sarıyormuş. bir bakıyormuşuz, o olmuşuz; ama aynı zamanda tam da tersi şekilde, olmadığımızdan emin olduğumuz tek şey oymuş. 

Yani biz hepi topu,

varlığımızı zahir kılmanın yollarını ararken, aslında oluşumuzun bâtınına ulaşıyormuşuz.