Küçük dünya, büyük kafa
Selamlar,
Hayatım ve dünyam daha küçükken kafam daha büyüktü gibi hissediyorum. Hayatımda yapmak istediğim şeyler ve yaptıklarım arasındaki fark çokken, anlatmaya değer bulduğum daha fazla şey vardı. Belki onlar daha değerliydi, az oldukları için falan hani. Oysa şimdi bulunduğum yerde, kafam ile hayatımın paralelliğine aklım şaşıyor. Yıllar önceki küçük Berfu'nun hayal ettiği yolda yürüdüğümü görebiliyorum. Elbette değişiklikler, güncellemeler oldu ama kafalar hep aynı kaldı: bağımsız bir hayatı kurabilmek.
Çelişkiler beslemiş demek ki kişisel üretimimi. Sonra sonra uyumda olmaya başladıkça akıl ile ifa, yazmaya değer şeyler değişmiş hep buralarda.
Lise 3'teki blog girdisinde 2 yıl sonrasının çok farklı olacağını söyleyen Berfu, üniversitede istediği an atlayıp kuzeninin yanına gidebilmenin özgürlüğüne sahip olacağından çok emindi. O Berfu bunu bir kez yaptı da hatta. Çok iyi hissetti. Tatmin. Başarı. İçini doldurmuştu bu.
Öncelerde gözü hep İskandinavya'da olan, oralarda kendini bulan Berfu: her ne kadar sonradan kendiyle olan aidiyet monologlarını gidip Lübnan'da yapmayı tercih etmiş olsa da, zaten tam da orada hissetti hiçbir yerin aradığı yer olmayacağını. (Belki Aknehir? En fazla belki.) Sadece yer, mekan da değil; bu içreklik arayışını efkarda, eşyada, efratta ve evkatta sürdürdü, bir ölümlü olarak. Ama geldiği noktada hissettiği, bunlardan da özgürleşmiş olmak herhalde ancak...
Bir dönem, buralardan geçen bir yolun sonunda olsa olsa hiç'e çıktığını, artık oraya mahkum olduğunu his eylemiş olsa da, sonralarda bundan kurtuldu. Görünüşe göre, o kaçınılmaz "nereye koyduysan ordadır" cümlesi mana için de geçerliydi çünkü. Velhasıl, biraz başa dönmüş olduğunu söylersek çok da yanılmayız. Hani o ilk günlük sayfasında yazdığı, "meditasyona başlamalıyım" satırına, 2008'de.
Bu yazıyı meditasyona başladığımı söylemek için yazmadım. Öyle bi şey de yok zaten şu an için. Ama kafa yormaya değer gördüğüm şeyler vardı, onlar da buna dönüştü nihayetinde. Okuduğun için teşekkür ederim.
Selamlar...
Hayatım ve dünyam daha küçükken kafam daha büyüktü gibi hissediyorum. Hayatımda yapmak istediğim şeyler ve yaptıklarım arasındaki fark çokken, anlatmaya değer bulduğum daha fazla şey vardı. Belki onlar daha değerliydi, az oldukları için falan hani. Oysa şimdi bulunduğum yerde, kafam ile hayatımın paralelliğine aklım şaşıyor. Yıllar önceki küçük Berfu'nun hayal ettiği yolda yürüdüğümü görebiliyorum. Elbette değişiklikler, güncellemeler oldu ama kafalar hep aynı kaldı: bağımsız bir hayatı kurabilmek.
Çelişkiler beslemiş demek ki kişisel üretimimi. Sonra sonra uyumda olmaya başladıkça akıl ile ifa, yazmaya değer şeyler değişmiş hep buralarda.
Lise 3'teki blog girdisinde 2 yıl sonrasının çok farklı olacağını söyleyen Berfu, üniversitede istediği an atlayıp kuzeninin yanına gidebilmenin özgürlüğüne sahip olacağından çok emindi. O Berfu bunu bir kez yaptı da hatta. Çok iyi hissetti. Tatmin. Başarı. İçini doldurmuştu bu.
Öncelerde gözü hep İskandinavya'da olan, oralarda kendini bulan Berfu: her ne kadar sonradan kendiyle olan aidiyet monologlarını gidip Lübnan'da yapmayı tercih etmiş olsa da, zaten tam da orada hissetti hiçbir yerin aradığı yer olmayacağını. (Belki Aknehir? En fazla belki.) Sadece yer, mekan da değil; bu içreklik arayışını efkarda, eşyada, efratta ve evkatta sürdürdü, bir ölümlü olarak. Ama geldiği noktada hissettiği, bunlardan da özgürleşmiş olmak herhalde ancak...
Bir dönem, buralardan geçen bir yolun sonunda olsa olsa hiç'e çıktığını, artık oraya mahkum olduğunu his eylemiş olsa da, sonralarda bundan kurtuldu. Görünüşe göre, o kaçınılmaz "nereye koyduysan ordadır" cümlesi mana için de geçerliydi çünkü. Velhasıl, biraz başa dönmüş olduğunu söylersek çok da yanılmayız. Hani o ilk günlük sayfasında yazdığı, "meditasyona başlamalıyım" satırına, 2008'de.
Bu yazıyı meditasyona başladığımı söylemek için yazmadım. Öyle bi şey de yok zaten şu an için. Ama kafa yormaya değer gördüğüm şeyler vardı, onlar da buna dönüştü nihayetinde. Okuduğun için teşekkür ederim.
Selamlar...
Yorumlar
Yorum Gönder
yazı sende ne uyandırdı?