me, myself and I

İTÜ Endüstriyel Tasarım istiyorum ben. Bu bölüm için de YGS puanım gayet yeterli. AMA LANET OLASICA 140 NETTEN AŞAĞISI KÖTÜDÜR ANLAYIŞI YÜZÜNDEN SEVİNEMİYORUM. BANA YETİYOR LAN. İYİ DE GEÇTİ SINAVIM O YÜZDEN. TAMAM MI. -------------edit----------- sonuçlar açıklandı da, ben bu kadarını beklemiyordum yaşasın o zaman heyoo!

Geçen sene bahar tadında geçen sömestrın ardından ben yine aynı beklentiyle gittim Antakya'ya. Peki ne oldu? 20 yıldır yağmayan kar yağdı. Hiç değilse onun tadını çıkarırım demeye kalmadan eriyip gitti karlar. E malum tatil de kısa. Neyse ki Ozan gelmişti. Yine öyle iyi geldi ki bana. Kendimi bulduğum yerde, kendimi bulduğum insanlarla, medeniyet kavramından ziyadesiyle uzakta bir tatil geçirmiş oldum. Malum, kar beklenmedik bir şey olduğu için yağar yağmaz elektrik direkleri fora. Bir hafta elektrik yoktu Aknehir kasabasında. Akşamları şarkı söylüyorduk. Bu sırada anneannemin sesini kaydettim. Gerçekten kaybolmaması gereken bir kültür saklı o ağıtlarda, şarkılarda, tekerlemelerde... Ve bunu saklayacak nesil olarak bi biz kaldık. Hoş, ben daha ana dilimi, Arapçayı, bile konuşmayı bilmiyorum tam anlamıyla. Ama bi yerden başlamak lazım.

Hayat felsefemi "A little less conversation, a little more action" olarak belirlediğimden beri daha az blog yazıyorum. bir de son sınıf olduğumdan beri.

Aslen bildiğiniz blog yazısı yazacaktım. Ama istediğim gibi olmadı ben de böylece bir şey yazmaya karar verdim. Yeni neler gördüm ya da zaten bilip de izlemek/okumak istediklerim neler oldu falan. Haydi bakalım. Lütfen filmlerin ve kitapların arasında herhangi bir kombinasyon şeklinde (kitaplar ve filmler, kitaplar ve kitaplar, filmler ve filmler) alaka aramayın. Birbirleriyle muhtemelen tek bağlantıları benim izlemiş olmamdır. Filmler: Karayip Korsanları: Gizemli Denizlerde - Filmi tam izlediğimi söyleyemeyeceğim. Ben daha ziyade Kaptan'ı ve Johnny Depp'i (evet ikisi farklı benim için) izledim. Fena değildi, elbette mükemmel bir yapım oluşturma kaygısıyla yapılmadığından kimseyi suçlamaya gerek yok, en niyahetinde piyasa filmi. Aslında biraz da inattan izledim ilk çıktığı vakitlerde sinemasına gitmedim ve artık kimin gazabına uğradım bilmiyorum ama korsan yollarla da bir türlü izleyemedim ve içimde kaldı. Esaretin Bedeli - Babamla oturuyorduk evde. Film izlemek ister...

Kış güneşini severiz biz Yaz gecelerinin soğukluğunu, yıkadıkça Bedenimizi her hücremizle Avazı çıkmadığınca susar Bize ait olan. Klasikte Romantiği ararız biz Raconumuzdur çoktaki hiç'i aramak, aratmak Yaratmak! Ve biz şiir yazmak için Hep yanlış zamanları seçeriz Severiz ki olsun vakitler ,en olmadık imkanlar bir araya geldiğinde, şiir vakti. Kış güneşini severiz biz Yaz gecelerinin soğukluğunu Ve biz aslında giyinmediğimiz yerlerimizi Göstermek için giyiniriz. Ve biz, bizi anlatmayı hiç sevmeyiz, Esasında. Ama okurken bir Can Dündar mısrası, İki kelimenin esiri oluruz mısralarca! Mısralar ki, hiç değişmemecesine, kelimelerin aslında sadece bize aitken edindikleri anlamlarıyla... Biz ve bizim gibiler, Şiiri sevmeyiz ya, Tam da o yüzdendir Çarpuk çurpuk çırpıntılar Tekerleme tadında                                                 ...

bu var ya bu, benim çocukluğumdur bildiğiniz: Cenk ve Erdem - The Albüm Of The Cenk And Erdem And The Müebbet And The Muhabbet beklenmeyen bir anda yıllar sonra kavuşulan eski dost tadında karşıma çıkıvermiş olması, üstüne uzun uzun konuşamadan paylaşmam gereğini doğurmuştur, mazur görünüz ama ne yapıp edip dinleyiniz. hatta nereden bulduğunuzu rica ediyorum bana da söyleyiniz. sanmayınız ki bu burada bitecektir, her şey aslında yeni başlamaktadır. not: bu yazı feci aceleye gelmiştir, fontunu dahi ayarlayamamış olmamı umursamayınız...bu meseleyi bilahare irdeleyeceğim dostlarım. kalın sağlıcakla...

Art arda çok güzel bloglara denk geldim ve kendimi onları okumaya kaptıraraktan yazma olayını unutmuş oldum biraz. Hatta bence buradan da reklamlarını yapabilirim.Ama tabii öncelikle nasıl bir blog olduklarını ya da neden sevdiğimi açıklasam daha iyi. --Öncelikle bu  bir topluluk blogu. Kaç yazarı olduğunu bilmemekle birlikte sık sık içerik paylaşımı yaptığını söyleyebilirim. Hatta benim gibi birkaç güne bir internete takılan bir yaratıksanız bazen hızına yetişemeyebilirsiniz. Üstelik boş paylaşımlar yapmaktan da oldukça uzak. Güzel yani. Film/kitap/müzik tanıtımlarını aşmış, buna çok daha fazlasını ekleyen bir blog. Her zaman yeni şeyler çıkarmayı başarıyor yani. Neyse bu kadar övme yeter. Bi'bakın beğenip beğenmeyeceğinize kendiniz karar verirsiniz artık. Ha, bu arada ismi de "Güneşi Uyandıralım!" http://gunesiuyandiralim-zeze.blogspot.com/ --Şimdi bahsedeceğim blog, kitap tanıtımlarını ve kitaplarla ilgili pek çok şeyi içinde barındıran bir blog. Ben çok sıkı ...

Ben artık yazamıyorum'lardan, blogu çok boşladım'lardan, vaktim yok'lardan geçtim. Onu bi söyleyeyim de. Zorlamanın pek bi alemi yok. Arada bir sürü gelişme oldu, kronoloji titizliğime rağmen bunları daha sonra anlatma sorumluluğunu alıyorum üstüme. Şimdilik yazma anım gelmişken boşlamayayım dedim. Gerçi bu tatil verimli geçti denebilir çok yazdım da, yayınlamak niyetiyle değil. Parça parça kağıtlar arasında kalacak notlar türünden yazdım en çok. Bir de telefonuma aldığım notlarım var. Onları kaybetmeyi düşünemiyorum gerçekten. Hazinelerimden onlar benim. Ama artık daha, tedbirli mi desem ne desem, bi şey olacağım ımm... Hazırlıklı. Kağıtlar kalemler defterler çantama girmeye başladılar yeniden. usb'ler girdi gireli onları kovmuşlardı çantamdan. Aynı kulvarda bile değiller ama bu, yeni yaratılar yerine zaten sahip olduklarımın bi dönem hayatımdaki yerinin daha önemli olduğunu ortaya koyuyor. Her neyse... Tatile çıkarkenki ekstra hazırlıklarımın da müzikleri ayarlamak ol...

Bize ilk kez geldi Anneler Günü. Çok anlatmayacağım. Fotoğraflarla süsleyeceğim. Ama o hazırlananlar hep benim eserim.                                                  Bu da benim humusum :)                                                                                                                           Şöylece bir şey.                                                    Tatlımız bitter annemle vazgeçilmezimiz za...

Kaç taslak birikti sayamadım artık. Yazamıyorum nedense. Oysa ne çok konu var. Mesela 11-18 Nisan arası ağırladığımız İtalyan misafirlerden daha hiç bahsedemedim bile. Ya da bu yaz için tasarladığım planlar... (suya düşeni olsun, yeni filizleneni olsun envai çeşit plan var kafamda hali hazırda) Neyse her zaman olduğu gibi "anlatmam gereken" yerine "anlatmaya hevesim olan"ı anlatacağım. Zaten az evvel bahsettiklerim de bir ucundan karışacaktır muhtemelen. Bugün 1 Mayıs. Gerçek baharı ancak 1 aydır yaşayabildiğim (ya da hissettiğim için diyelim) için hiç öyle yaz kapıya dayanmış gibi hissetmiyordum. Ta ki 2 gün önce benim için yılın en heyecanlı olaylarından biri olan kışlık-yazlık değişimini gerçekleştirene kadar. Neredeyse her renk giysim var yazlık olarak. Bir tek gece mavisi eksikti sanırım, onu da geçenlerde tamamladım ve sezonun ilk alışverişini de gerçekleştirmiş oldum. Bu sene kışı hiç çekemedim ben. Neden bilmem bitemedi sanki kış. Halbuki geçen seneye or...